Geçenlerde, evi “yaz temizliği” adı altında elden geçirirken, eski yıllara ait defter, kitap gibi eşyalarımın bulunduğu masama ve dolaplarıma da çeki düzen vermem gerekti. Tozlanmış, eskimiş, ama her biri birer etkileyici cümle gibi insanı beyninden vurulmuşa çeviren hatıra eşyalar vardı buralarda.

Eşyaları gözden geçirmem ve çok büyük bir önemi olmayan veya tamamen önemsizleşen eşyaları “atılacaklar”ın arasına koymam gerekiyordu.

Herkes benim gibi mi bilmiyorum ama, ne zaman böyle bir şey gerekse, acayip bir sıkıntı kaplar yüreğimi. Elime aldığım her eşyanın hatırası canlanır zihnimde. Beynimde bir ses fısıldar: “Bunları atarsan, unutacaksın hikayelerini!”

Halbuki gerçekte, Yazının tamamını oku »

Tabiatın buz kestiği soğuk ve bembeyaz kış günleri nihayet geçmişti. Bahar gelmişti. Yüreğim kafesinden uçup gitmek isteyen bir kuş gibi çırpınıp duruyordu. Tabiatın beyazdan yeşile geçişine şahitlik etmenin verdiği heyecan ve memnuniyet bana ayrı bir mutluluk veriyor, huzur da içimdeki mutluluğun yanına sokuluyordu. Kendimi bu denli mutlu ve huzurlu hissettiğimi hatırlamıyordum.

Çiftliğe yerleşeli henüz bir ay olmuştu. Her sabah horoz sesleriyle kalkıyor; Yazının tamamını oku »

Tüm gurbete gelin olmuşlara…

Ahh bacım…

Ota, köke kahkahalar attığımız neşeli günlerin bir gün biteceğini, yüksek yüksek tepelere ev kurulup, aşrı aşrı memlekete kız verileceğini neden hiç aklımıza getirmedik.

Yoksulluğundan bile huzur çıkardığımız pürüzsüz çocukluğumuzun sona ereceğini, gün gelip para ve farfaranın bir işe yaramayacağını nasıl düşünemedik.

Heyhat… Nedametin öteki adıymış hayat… Yazının tamamını oku »

Her ülkenin eğitim sistemi birbirinden farklı. Üniversite sınavlarından, öğrenim şekillerine kadar pek çok alanda bu farklarla karşılaşıyoruz. Bu farkın yalnızca ülkelerin gelişmişlikleriyle alakalı olduğunu zannetmeyin. Avrupa ülkelerinin kendi aralarında bile ciddi farklar var eğitim alanında.

Bu farklardan biri de evde öğrenim konusunda karşımıza çıkıyor. Mesela Almanya’da evde öğrenim görmek yasalara aykırıyken; ABD, Fransa, İngiltere, Avustralya, Kanada gibi ülkelerde yasal olarak kabul ediliyor. Hatta evde öğrenim gören öğrencilerin ulusal imtihanlara girmelerine izin veriliyor, yüksek öğrenime kadar evinde okuyan bir ABD vatandaşı, pekala üniversiteye girebiliyor. Yazının tamamını oku »

Hangimiz bilim-kurgu romanları okumadık, garip isimli gezegenlerde geçen macera filmleri seyretmedik ki? Bilim-kurgu alanı, romanlarla ve filmlerle sınırlı kalmadı: Haberler de, bu akımın güçlenmesi için ellerinden geleni yaptılar. Uzaylıların frizbi benzeri araçlarla dünyamızı ziyarete geldiklerini (!) de haberlerde gördük, ABD’lilerin asla aya ayak basmadıklarını iddia eden komplo teorilerini de.

Hasılı bilim-kurgu; asla ulaşılamayacağını düşündüğümüz gelişmelerle, ulaşılıp ulaşılamadığı speküle edilen ilklerin karmaşası oldu çoğumuz için.

Uçan arabalar, bir saniyede gezegenden gezegene ulaşan uzay gemileri hala hayallerimizden öteye geçemedi.

Ancak on yıllardır uzak bir hayal olarak gördüğümüz bazı konularda, Yazının tamamını oku »

Bir süre önce 21. yüzyıl aşırılıkları başlığıyla yayınladığımız yazının tamamlayıcısı olarak görülebilecek bir köşe yazısı kaleme almış Ayşe G. Tunceroğlu. Okuyalım:

Biz birbirimizden haberdar değildik. Ve rahattık. Ne zamanki televizyon keşfedildi, rahatımız kaçtı.

Dünyanın zalimliğinde, adaletsizliğinde eski asırlara göre değişen birşey yok. Hani demiş ya Fuzûli:

Dost bî-pervâ, felek bî-rahm, devran bî-sükûn.
Dert çok, hem-dert yok, düşman kavi, tâli zebun. Yazının tamamını oku »

Bizim sokaktan geçen bir nine vardı.
Seksen-seksen beş yaşlarında kadardı.
Bahçesinde sebze yetiştirir, toplardı.
Sonra tek tek her eve getirir, satardı.
Yazının tamamını oku »

Adam, iş çıkışı eve geldiğinde, evin bahçesinin karma karışık olduğunu görmüş. Üç çocuk da bahçede çamurlar içinde oynuyormuş. Boş yemek kutuları ve içecekler etrafa saçılmış. Yazının tamamını oku »