Çinli, Japon ve bizim Temel, bir çocuğa bodyguard olarak tutulmuşlar.

Birgün çocuk trende seyahat ediyormuş. Tabii ki korumalar bir kaç sıra arayla etrafında.

Çocuk neşeli bir tipmiş. Hop hop hoplayan, zıp zıp zıplayan bu çocuğa bir tokat gelmiş. Çinli hemen kalkmış ayağa:

“Beyefendi şu kabine gelir misiniz?”demiş.

Kabine girmişler. Kabinden “Ah, uh, vurma laan, ooof başıım!” tarzı sesler yükseliyormuş. Neyse, Çinli çıkmış dışarı. Diğer korumalar sormuş:

“Nasıl dövdün?”

Çinli artist tavırlarla:

“Bu adamı Tokita’nın makirusu yöntemiyle dövdüm.” demiş.

Daha üç beş dakika geçmeden, uslanmaz çocuk yine başlamış hoplamaya zıplamaya. Bu sefer de yüzünün öteki cenahına bir tokat. Bu sefer de Japon kalkıp adamı kabine çekip bir güzel pataklamış. Buna da sormuşlar yöntemini.

“Takara’nın morukosu yöntemi.” cevabını vermiş Çinli gibi artist artist.

Yolculuğun sonralarına doğru, uslanmaz çocuk bir tokat daha yemiş. Sıra Temel’de. Takara’yı morukoyu bırak daha karateyi bilmiyor. Hiç bozuntuya vermeden o da adamı çekmiş kabine. İçeriden malum sesler gelmiş. Temel çıkmış dışarı. Üstünde hiçbir şey yok. Adama bakmışlar ki ağzı yamulmuş, kısacaca tır çarpmışa dönmüş.

“Nasıl oldu? Nasıl dövdün? Hangi yöntemle?” diye sormuşlar.

Temel biraz düşünmüş:

“Toyota’nın krikosu.” demiş.

Etiketler: Çinli, fıkra, Japon, kavga, seyahat, Temel


Yorum Yapın

Yorum yapabilmek için giriş yapmalısınız. Opereysin üyesi değilseniz, önce üye olmanız gerekiyor.