Ağlamak

Ağlamak
Gözyaşı tuzlu dediler ya bize.
Yanlış konuşmuşlar.
Tadı alabildiğine acı ve burukmuş.
Bizden saklamışlar.

Ağlamak, göze ait dediler ya bize.
Alabildiğine kandırmışlar!
Ağlamak, göğsün tam orta yerine aitmiş oysa.
Ustaca unutturmuşlar.

Bugün ağladım, ağlarcasına.
Ne gözlerime aitti, ne de tuzluydu.
Bugün ağladım. Gözyaşlarım gönlüme aktı.
Her zerresi alev oldu, yüreğimi yaktı.

Şimdi biliyorum ağlamayı.
Artık kandıramazlar!
Ağlamayı hatırladım,
Artık asla unutturamazlar.

Sevebilirsin...

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir