Bugün (27 Ocak 2007) hava biraz kapalıydı. Hafif de olsa yağmur yağıyordu. Küresel ısınmanın yol açtığı söylenen mevsimlerin değişimi ve kuraklık tehlikesinden bahseden yazıları okumaktan yorulan gözlerim yağan yağmuru görünce birden açıldı. Çünkü kışın son ayında olmamıza rağmen pek az yağmur yağmıştı.

Bu yağış beni çok sevindirdi. “Oh be!” dedim, “Çok şükür, yağmur yağıyor!” Sonra birden evsiz barksız, sokakta yatıp kalkan, kimi kimsesi olmayan insanlar geldi aklıma. Kendimi onların yerine koyunca yağmurun herkes için sevindirici bir durum olmadığını düşündüm. Az önceki sevincim kalmamıştı.

Sonra da çiftçileri düşündüm. Ekmeğini topraktan, tarımdan çıkaran insanları… Onlar için yağmur olmazsa olmaz. Onlar gece-gündüz dua ediyorlar yağmur yağsın diye. Onların gözünden bakınca da yağmurun sevindirici olduğunu düşünüyorum.

İşte; bulunulan konumlardaki fark, olaylara karşı yapılan yorumlarda da farklılıkla sebep oluyor.

Ama hangi durumda olursak olalım diğer durumdakileri, mesela sokakta yaşayan garip insanları düşünelim. Bu bir insanlık gereğidir.

Yorum Yapın

Yorum yapabilmek için giriş yapmalısınız.