Temel, üniversite mezunu bir gençtir. Memur olarak bir bankaya işe girer. Temel’e köşede, boş duran bir masayı verirler. Temel’in beklentisi ise laptop, klasörler, dosyalar falandır. Temel sinirlenir ve kendisine verilen listede depo müdürü olarak gözüken numarayı çevirir.
- Alo. Ne biçim banka bu kardeşim. Masam bomboş. Hemen bana şu saydıklarımı getirmezseniz ben gelir kendim alırım.

- Beyefendi. Sez kiminle konuştuğunuzu biliyor musunuz?

- Hayır.

- Ben bu bankanın sahibiyim.

- Peki siz kiminle konuştuğunuzu biliyor musunuz?

- Hayır.

- Oh be. -Click-

Etiketler: fıkra, patron, Temel


Yorum Yapın

Yorum yapabilmek için giriş yapmalısınız. Opereysin üyesi değilseniz, önce üye olmanız gerekiyor.