İki gün önce yine bir eğitim ve öğretim yılının yarısı bitti. Küçücük yavruların yüzlerindeki ifadeler görülmeye değerdi. O minicik yüreklerine sığdırmaya çalıştıkları kocaman endişeleri yüzlerinden okunuyordu.

Bir an şöyle düşündüm: Acaba karne diye bir şey olmasa ne olurdu? Bilgiyi karne korkusuyla değil, sevgiyle öğretemez miyiz?

Belki günün birinde olur; ama şimdilik pek mümkün görünmüyor. Peki şimdi ne yapabiliriz onlar için? Belki karneyi sevdirebiliriz. “Karnedeki notlar senin derslerine yeterli çalışıp çalışmadığını gösteriyor. Birinci dönemde kötü bile olsalar, ikinci dönemde çok çalışıp düzeltebilirsin.” diye.

Gelin hep beraber onlara yardımcı olalım. Notları yüksek olanları tebrik edip başarılarının devamını dileyelim. Notları düşük olanlara da kalbimizi açıp moral vererek, ilgi ve sevgi göstererek onların motive olmalarını sağlayalım.

Unutmayalım; başarılı da olsalar, başarısız da olsalar onlar bizim ciğerparelerimiz.

Bu yazı 25 Ocak 2009 günü, saat 16:04 sıralarında fkilic tarafından yayınlandı. İlgili olduğu kategori: Edebi Hezeyanlar. Bu yazıya yapılacak yorumlardan haberdar olmak için RSS 2.0 beslemesini kullanabilirsiniz. Yorum yapabilirsiniz, veya kendi sitenizden geri izleme yapabilirsiniz.

Fikir Beyan Edin