Yerini bulup oturdu. “Ankara’yı hiç sevmiyorum.” diye geçirdi içinden. “Ne o öyle memur kenti! Hem deniz de yok!”

Çantasını açtı. Aslında şu an çantayı açması için hiç bir sebebi yoktu. Hem can sıkıntısını gidermek, hem de etrafındaki insanlara “Bakın gevezeler, ben bu bond çantayı taşıyıp içindeki dosyaları karıştırdığıma göre, önemli biriyim. Benim yanıma öyle laubali muhabbetler yapacak adam oturmasın!” mesajı vermekti.

Çantadan not defterini çıkardı. Yazının tamamını oku »