Fonksiyonlar ise, bunu genellikle pek beceremiyorlar.

Fakat rastlantı konusunda yine bir konuda karmaşa var

Pek çok insan, bir seçime ideal diyebilmek için örneğin 100 seçimde 50-50 gibi bir dağılım olmasını bekliyor ve ancak böyle bir sonuç dizisinde, yeterince rastlantısal seçimler yapılmış olabileceğini kabul ediyor.

Gerçek hayatta beklentimiz 2 tane olasılığın sırayla gerçekleşmesi olmamaz. Çünkü o zaman rastlantısal bir durum söz edemeyiz. Bir zar attığınızda 36 olasılık da sırayla gerçekleşmez bazen peşpeşe birkaç defa 6,6 da atabilirsiniz, bazen de hiç atmayabiliriz. Yazılımda da aynı şekilde bir kümenin içindeki sayıların rastlantısal olarak gelebilmesi için bazen tekrar ediyor olmaları bazen bir sayının diğerlerinden daha fazla geliyor olması çok normal olmalı. yoksa her sayının sırayla (farklı sıralarda dahi olsa) ve eşit sayıda geliyor oluşu bir rastlantı değildir.

Bu arada aklıma gelen bir rastgele sayı bulma yöntemi de PI sayısının basamaklarının kullanımı. Bildirgeçteki bu yazıda da görüldüğü gibi tirilyonlarca basamağı çözülerek bu basamaklar rastgele sayı üretgeçleri için kullanılıyor. Malum PI sayısındaki rakamlar kesinlikle belli bir kurala göre gitmiyor. Bu açıdan rasgele sayılar için güzel bir kaynak

Haklısınız.

Orada geçen önerme, yazının bir kaç yerinde daha geçiyor. Fakat yalnızca bu önermede bir sıkıntı var, çünkü diğer önermelerde bilgisayardaki olasılık kavramından bahsediliyor.

Aslında böyle bir yazıyı hazırlarken tam olarak matematik kurallarına uygun yazmakta zorlanacağımı biliyordum. Çünkü konu, bazı bölümlerinde klasik olasılık hesaplarının biraz dışına çıkıyor. Pek çok insan, bir seçime ideal diyebilmek için örneğin 100 seçimde 50-50 gibi bir dağılım olmasını bekliyor ve ancak böyle bir sonuç dizisinde, yeterince rastlantısal seçimler yapılmış olabileceğini kabul ediyor.

Aynı şekilde pseudo-randomness kavramı da, “istatistiksel olarak raslantıya yakın oranda sonuçlar döndürebilen algoritmalar”dan bahsediyor.

Bahsettiğiniz önerme, gerçekten de matematik açısından düşünüldüğünde yanlış. Fakat pratik hayatımızda rastlantı denildiği zaman, genelde böyle, istatistiksel olarak rastlantıya uyan bir durumu bekliyoruz.

Olasılık hesaplamaları, böyle bir kuralın olmadığını, her seçimin kendi içinde değerlendirilmesi gerektiğini söylüyor. Bu sebeple burada verdiğimiz örnek, yalnızca yalancı rastgelelik ile rastgelelik arasında bir benzetme düzeyinde işe yarayabilir.

Yazıda cümlenin geçtiği yere, bu yoruma giden bir ekleme yaptık. Sanırım verdiğimiz örneklerin temelini bu şekilde açıklayabiliriz.

“Olasılık hesaplarına göre, elimizde biri kırmızı, biri mavi olmak üzere 2 top varsa, bir seçimde mavinin gelme ihtimali 1/2‘dir. Başka bir değişle, bu 2 top arasında 100 kere rastgele seçim yapsak; 50 kere mavi top, 50 kere kırmızı top gelmelidir.”

Her seçim sadece kendi içinde 1/2 olasılığına sahiptir. Siz 100 seçim yaptığınızda 50 mavi,50 kırmızı gelme olasılığı ile 1 mavi 99 kırmızı gelme olasılığı birbirine eşittir. Çünkü her seçim bir öncekine göre bağımsızdır ve onun ne geldiğini bilmez.