Çocukluğumu hatırlıyorum… Özellikle yazın, mahalle maçları olurdu, tek kale maç olurdu, aylık olurdu, alman kale olurdu, japon kale olurdu… Kısacası sokaklar neşeli ve hareketli çocuklarla doluydu. Bütün çocuklar, birbirleriyle arkadaştı.

8-10 sene öncesini hatırlıyorum… O zamanki çocuklar oynardı bu oyunları. Ben de evin balkonundan seyrederdim. Seyrettikçe de hem gülerdim, hem de duygulanırdım. “Bir zamanlar biz de böyleydik.” derdim, “Hey gidi çocukluk!”.

Şimdi yine yaz geldi. Yazının tamamını oku »